En dat terwijl mijn laatste blog 'Uit de lucht' heette.

Steekvlammen bij vertrekkend KLM-vliegtuig op Schiphol

// <![CDATA[// &lt;![CDATA[var id2 = '0.7385911223203984';// ]]&gt;// ]]>

UPDATE  Bij een vertrekkend KLM-vliegtuig op Schiphol zijn maandagavond steekvlammen waargenomen. Daarop zijn de 53 passagiers uit het vliegtuig gehaald. Ze vertrekken later op de avond alsnog, in een ander toestel, aldus een woordvoerster van de luchtvaartmaatschappij.

// <![CDATA[// &lt;![CDATA[var id2 = '0.024923062632802973';// ]]&gt;// ]]>

xa9 ANP

Er vielen geen gewonden.

Het incident deed zich voor toen de motoren gestart werden. Waar de steekvlammen precies waren, kon de woordvoerster niet zeggen. Ook over de oorzaak is nog niets bekend. Het toestel, een Fokker 100, zou naar Liverpool vliegen. (Redactie/ANP) 

Liverpool. Nog een kleine twee weken …. is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Volhardend kan het gerust genoemd worden.

'Allemaal verplicht en tegelijk met vakantie' riep hij enkele weken met norse stem luid door het redactielokaal.

Wat tegenstribbelen werd duidelijk niet geaccepteerd. De stagiaire, met nog weinig werkervaring, sputterde nog wat tegen. Wilde in haar naiviteit een vraag stellen, maar werd door een collega die meer werkervaring had, snel de mond gesnoerd.

De reputatie van de hoofdredacteur is bekend. Spreek hem niet tegen. Dat kan je je baantje kosten!

Dus wordt slaafs het decreet van de hoofdredacteur, voor intimi HR, gevolgd: Vakantie!

Deze weblog gaat dus enkele weken uit de lucht.

Zo'n anderhalve week voordat Van in Liverpool optreedt gaan we weer 'live'. Dan breken er drukke tijden aan: de voorbeschouwing, de verslagen, de analyses, de nabesprekingen. Dat wordt pieken voor iedereen. En dan nog op het juiste moment. Eigenlijk is het dus wel goed dat er een adempauze wordt ingelast.

Voorlopig rust, luieren en zinnen verzetten. Dolce far niente zal de leidraad worden voor de komende weken. Bijtanken, inspiratie opdoen. Hopelijk met een lekker zonnetje.

Tot eind augustus ….. 

Uit de lucht is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Het kwam rauw op mijn dak, maar eigenlijk toch ook niet.

Mijn moeder die vanwege dementie al vier jaar in een verschillende verpleeghuizen woont, ging zienderogen achteruit. Een proces dat de ziekte van Alzheimer kenmerkt. Al jaren ben ik, volgens haar, haar broer. Ook met dezelfde voornaam (ik ben nog vernoemd destijds) en daar zal de link in haar hoofd wel hebben gezeten. Tegen medebewoners werd ik altijd keurig voorgesteld als haar jongste broertje en zo had ik er opeens een dertig jaar oudere zus bij.

Na het telefoontje van de arts ben ik vanaf mijn werk en met mijn broer naar het tehuis in mijn woonplaats gereden. 

Ze lag er slecht bij. Comateus zoals de arts zei. Nog ademend, maar daar was dan ook alles mee gezegd. In een dieper gesprek kwam de term 'terminaal' voorbij. Ja, dan is het ernstig.

Toen we s' avonds toch naar huis reden, was er eigenlijk geen beslissing over behandeling te nemen. Bij dementerende patienten is, voor zover je dat al zou willen, een behandeling na een beroerte geen optie. Uitzicht op een menswaardig perspectief is er niet.

Morfine, daar waar nodig. En zorgen dat haar leven nog rustig verloopt.

Midden in de nacht kwam het telefoontje. Van de dienstdoend arts. 'Uw moeder is zojuist om 1 uur overleden.' Toch nog erg snel.

Op dat moment is het toch even schrikken, maar tussen de emoties door overheerste de gedachte dat dit toch ook goed was zo.

Een leven van 88 jaar, wat waard was om geleefd te worden, maar waar de laatste jaren toch veel minder waren. Zo vier en half jaar geleden heb ik er deze blog wel eens over geschreven. En die laatste jaren neem je ook langzaamaan afscheid. Niet bewust, maar ik heb wel gemerkt dat het steeds meer op ging vallen wat 'ze weer niet meer kon of wat ze niet meer herinnerde'.

Geestelijk, fysiek en ook in gedrag ging ze achteruit. Thuis kwam het gesprek vaak op 'de kwaliteit van het leven'. En een ieder heeft daar zo zijn of haar maatstaf voor, maar voor mij was het al lastig te accepteren als ze zeker de laatste maanden dag in – dag uit als een kasplantje werd behandeld. Af en toe een kleine glimlach, maar niet meer die lach en die humor die haar ook zo karakteriseerde.

Gisteren hebben we haar in kleine kring gecremeerd. Een intieme aangelegenheid waar we met een goed gevoel op terug kijken. Naaste familie er bij. Ook een jongere vriendin die haar trouw elke week heeft bezocht. Toen ze nog thuis woonde, maar ook tijdens haar verblijf in de tehuizen (dat standbeeld voor haar komt er zeker aan) en ook een hartsvriendin van 86 jaar, waar ze al 78 jaar lief en leed mee heeft gedeeld. Vooral het lief van haar kinder- en jeugdjaren in een vooroorlogs Rotterdam. Ik heb van die vriendin (nog zeer helder van geest) mooie verhalen en herinneringen gehoord. Wat een lol hebben die als meiden vroeger gehad.

En zo was het gezelschap gemeleerd samengesteld, waarbij een ieder verschillende periodes uit het leven van mijn moeder naar voren kon halen. En dat was goed. Een etentje met al die herinneringen heeft de dag op een fraaie wijze afgesloten.  

Of er een relatie tussen mijn moeder en deze weblog is? Ach, met wat bochten zou ik er zo wat kunnen verzinnen. Want ze heeft, na de dood van mijn vader, wat opgepast op onze kinderen toen wij weer eens ergens in Vredenburg zaten bij een concert van Van Morrison. Alhoewel er ook een moment kwam, toen de kinderen al wat groter werden, dat mijn vrouw en ik tegen elkaar zeiden: wie past er eigenlijk op wie? Oma op de jongens? Of is het andersom?

Ik heb het op deze weblog al eens eerder geschreven: de voorliefde voor (goeie) muziek heb ik van mijn moeder. Ze was zeer geinteresseerd in muziek. En in een breed repertoire. Tijdens het afscheid gisteren hebben we, naast wat speeches, dan ook voldoende plek voor muziek ingeruimd. Van She van Charles Aznavour tot Moonlight Serenade van Glenn Miller.

Een korte en mooie muzikale herinnering tot slot.

Als ik mijn moeder in het verzorgingshuis bezocht en zeker toen ze de eerste jaren nog redelijk was gingen we vaak een stukje rijden. In de auto. Een tochtje met geen bestemming vooraf. Gewoon een stukje rijden. Door de polder of langs mooie riviertjes in de buurt. En af en toe een kopje koffie op een terras. En daar genoot ze intens van. Om zich heen kijkend. Alle namen op de plaatsnaamborden duidelijk uitsprekend, maar genieten van de simpele dingen. Het weer, de mooie luchtpartijen, of de Hollandse koeien in de wei. Genieten, zoals ze van simpele dingen kon genieten.

En als we dan zo reden, dan pakte ik xe9xe9n CD en draaide dan haar lievelingsnummer. Op geen ander muzieknummer reageerde ze zichtbaar meer, maar als ik dit nummer draaide dan zong ze het luid en duidelijk mee. Als herinnering aan haar jeugd. Aan goeie tijden van weleer: A Tisket a Tasket van Ella Fitzgerald.

En als ik dit nummer hoor zal ik steeds aan mijn moeder denken: een moeder uit duizenden. klik hier.

Uit duizenden …. is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Gisteren is bekend geworden dat hij op de 22 september in Bristol en op 23 september in Cardiff speelt. Een herstart? Een doorstart? Ik weet het niet, het gaat in ieder geval de goeie kant op.

Birmingham, Liverpool, Bristol, Cardiff. Maar Utrecht, Amsterdam, of welke andere plaats in Nederland dan? Vooralsnog niet bekend.

Webloglezer Dries vroeg het zich ook af en stuurde onderstaande mail naar Mojo Concerts. Het bedrijf dat in het verleden vele concerten van Van Morrison in Nederland heeft georganiseerd. 

Dries mailde:

Mojo Concerts, bij monde van Alison Torrance reageerde zeer snel. Nog dezelfde dag. Het antwoord was:

Mooi dat Mojo snel reageert en laten we ook vertrouwen op hun inzet om Van naar Nederland te halen. 

Moet toch niet zo moeilijk zijn, denk ik soms in een optimistische, wellicht naieve bui ….? 

Van naar Nederland? is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Op vrijdag 2 september in Birmingham en op zaterdag 3 september in Liverpool.

En het is inmiddels al heel lang geleden dat Van Morrison voor het laatst in een muziektheater heeft opgetreden. Even een festivalletje in Londen niet meegerekend.

Die laatste keer in een muziekpaleis was op 24 oktober 2010 in The Royal Albert Hall in Londen. Als Van in Birmingham weer zijn eerste schreden voor een liveconcert in een theater zet, is het inmiddels 313 dagen (!) geleden. Voor het gemak is dat voor mij een klein jaar verder.

Maar goed, koester het goede, zei mijn moeder altijd. En dat doe ik ook. Hij treedt tenminste weer op. Of Holland daarna snel aan de beurt is? Geen idee, maar moest ik dat afwachten spookte het begin vorige week door mijn hoofd. En eerlijk gezicht begon het ook erg te kriebelen. Toch weer een concert van hem.

Zou ik gaan of niet? De keren dat ik Van Morrison in het buitenland heb zien optreden zijn beperkt. In Belgixeb twee keer (Torhout/Werchter en vorig jaar in Peer) en een keer in Barcelona.

Die tripjes naar Belgixeb kan je eigenlijk geen echte buitenlandse reis noemen en die keer in Barcelona, was omdat we in die zomerperiode toch op vakantie in Spanje waren.

Nee, dit keer zou dan de eerste keer zijn dat, speciaal voor een optreden van Van, ik een buitenlandse reis zou boeken. Ik weet dat er velen zijn die al menig keer vanuit Nederland zo'n buitenlandse Vantrip hebben ondernomen, maar ik schaar me dus niet onder die groep.

Speciaal voor Van naar Engeland? Ik twijfelde. 

Mijn vrouw, die na zo'n 17 Vanconcerten inmiddels ergens rond 2004 is afgehaakt om Van Morrison live te bezoeken, riep meteen 'dan ga je er toch naar toe?' 

'Tja, misschien doe ik dat wel' riep ik nog voor de vorm, maar haar 'dan ga je er toch naar toe' was voor mij het laatste zetje om definitief te gaan boeken. Ik voelde me als een beginnend parachutist, die na vele sprongen 'op het droge' dan eindelijk hoog in de lucht in dat gat in het vliegtuig staat en dan toch echt een keer moet springen. Als het mij zou betreffen, dan weet ik ook zeker, dat ik in zo'n situatie letterlijk een zetje nodig heb.

Goed. Gaan dus. De vraag was nu nog Birmingham of Liverpool? Beiden bezoeken was te veel van het goede. En ja, ik weet ook dat er een hele schare fans is, die Birmingham xe9n Liverpool doen, maar die stap is voor mij nog te groot.

Het werd dus Liverpool, omdat de zaal me het meest sfeervol leek en ook omdat de stad (ik ben er nog nooit geweest) me aantrekkelijker lijkt dat Birmingham.

Liverpool, vanwege de roots van The Beatles (even naar het museum, Penny Lane, een Magical Mystery Tour?) en de stad van de mooiste voetbalclub in Engeland: FC Liverpool. Dat maakt het 2 daagse verblijf in Engeland nog net wat leuker.

Dus een ticket geboekt voor het concert en een retourvlucht. Vrijdagmorgen heen en zondag aan het eind van de middag terug. Een hotel heb ik nog niet geboekt, maar dat komt de komende week wel.

De voorpret is al begonnen.

Oh ja, via ticketmaster waren de kaartjes voor The Empire in Liverpool te boeken. Je kon zelfs je stoel uitzoeken. De voorste rijen waren al verkocht, dus ik heb maar gekozen voor het balkon: The Circle, rij C, stoel 52. Lijkt me ook een goeie plek.

Wat me trouwens opvalt is dat de kaartverkoop niet echt hard gaat. Ik schat dat er nog maar de helft verkocht is.

Vakantietijd? Te duur? Of is de aandacht voor Van Morrison tanende?

Het zou toch niet zo zijn dat het management van Van Morrison (!) gaat besluiten dat bij gebrek aan voldoende belangstelling het concert wordt afgelast? Als dat zo is, dan ……..

Om vast in de stemming te komen, of er in te houden, enkele opnamen van de laatste keer dat Van Morrison optrad in The Empire in Liverpool (3 en 4 juni 2004).

In The Afternoon: klik hier.

Little Village: klik hier.

Sometimes We Cry: klik hier.    

Liverpool is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Hallo Tim,
 
Bedankt voor je mail. 
Tja ….. wat maakt nu de muziek van Van Morrison zo goed? Als jij het weet, weet ik het ook.
Het laat zich lastig omschrijven. Tegenover mijn kinderen probeer ik het ook uit te leggen, maar wetende dat ze van andere soort muziek houden, krijg ik ze niet echt overtuigt. Althans niet met woorden. Alhoewel ik moet toegeven dat mijn oudste zoon (22 nu) Van Morrison steeds meer gaat waarderen, nummers herkend, meezingt en eigenhandig op zijn Blackberry plaatst. Laatst deden we in de auto een muziekquiz. Kijken of hij snel de titels van Van Morrisonnummers herkende. Heeft die jarenlange indoctrinatie toch nog geholpen
 
En wat maakt die muziek van Van dan zo uniek? Is het dan toch dat onbeschrijfelijke gevoel? Die beleving? Die stem? Misschien wel het feit dat zijn muziek niet in xe9xe9n hokje is te plaatsen? Ik ben er nog steeds niet achter.
Het wordt daarom ook zo lastig om Van-achtige muziek (als vervanger) aan te wijzen.
 
Maar met dat antwoord neem je ongetwijfeld geen genoegen. Dus wordt jouw brief een onderwerp voor een nieuwe blog.
Ik ga de hulp van de lezers van mijn weblog inroepen. Zij mogen suggesties geven voor Van-achtige muziek. Samen staan we sterk …..
 
met groeten,
Vanfan

Hulplijn is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Nee, niet in Nederland. Die hoop blijft bestaan, maar wel in Engeland.

Op 2 september treedt hij op in Birmingham (Symphony Hall) en op 3 september in Liverpool (Empire).

Easyjet vliegt van Amsterdam naar Liverpool voor zo'n 60 euro en BMI heeft tickets in de aanbieding voor ca. 90 euro van Amsterdam naar Birmingham.

Voor Van Morrisonfans, liefhebbers die hem weer eens willen zien, of hem voor de eerste keer willen zien, of een mooie huwelijksreis, of ….  Gaat het al kriebelen?

Kaartverkoop vanaf vrijdag 22 juli.

De link naar de aankondiging: klik hier.

Symphony Hall, Birmingham

Empire, Liverpool

Twee optredens van Van in september is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Opeens krijg je allerlei schermpjes in beeld, die je moeten suggereren dat er een virus op je computer zit. Je krijgt met geen mogelijkheid die schermpjes weggeklikt. Niet anders dan dat er een 'scan' je hele computer afloopt en je eventjes meldt dat er 38 zeer schadelijke virussen je computer bijna hebben geruineerd.

Bijna dus, maar …. dat kan verholpen worden door met je creditcard 67 euro over te maken en dan krijg je een programma dat alles verhelpt. Ja, echt alles!

Grote oplichterij natuurlijk, maar het vervelende is: die schermpjes krijg je niet meer weg, internet is half geblokkeerd en wat je ook doet (opnieuw opstarten en zo), je bent geinfecteerd. Door zo'n, niet meer weg te krijgen, nepvirus. Waardeloos. Het kost tijd en veel irritatie.

Met een andere laptop toen maar wat geraadpleegd en geprobeerd er een soort 'malware-programmaatje' op te krijgen. Ja hoor, dat leek te lukken. Moeilijk gedoe om tijdens het starten van de computer constant op knop F8 te drukken en zo dat programmaatje te installeren.

Dat gebeurde mij voor het laatst 2 weken geleden. Het leek ook dit keer de oplossing. Leek ….

Want na zo'n uur gebrom en gepiep en daarna weer opstarten waren al die vervelende schermpjes verdwenen. Hxe8, hxe8, die zijn weg, was mijn opluchting. Internet deed het weer, maar wat bleek nu?

Mijn externe harde schijf was niet meer leesbaar. Nee hxe8.

Geen filmpjes meer van Van Morrison. Niet al mijn bootlegsopnamen, die ik zo trouw had verzameld. Helemaal niets. Ja, een paar opnamen van Manchester stonden nog op mijn interne harde schijf.

Daar kon ik nog enkele weblogs mee vullen, maar al mijn data, en zeker die van Van Morrison, waren allemaal van de externe harde schijf verdwenen. Paniek.

Later zag ik dat er nog wel data op moest staan, maar ik kon het alleen niet meer lezen en bereiken. De paniek in huize Vanfan sloeg om in hoop.

Als er nog wel wat opstaat, maar ik kan het alleen niet meer zien, dan moet het toch nog wel terug te halen zijn?

Vorige week zaterdag toog ik naar een plaatselijk computerzaakje. Die konden er wel eens naar kijken. Ik liet de externe harde schijf met enige spanning en vooral veel hoop achter. Het was alsof ik een ziek kind achter moest laten in een ziekenhuis.

De dinsdag daarna werd ik gebeld: 'mijnheer uw harde shcijf ligt weer klaar om opgehaald te worden. Alle data is weer zichtbaar.' Pffffffffff.

Nog voor sluitingstijd heb ik de schijf weer opgehaald. Het kostte 27 euro, maar mijn blijdschap was zo groot, dat ik graag bereid was een veel hoger bedrag te betalen.

Thuis gekomen bleek het dus ook echt waar te zijn. Pffff, gelukkig alles gered.

Ik geniet weer van de live-opnames van Van.

Ter opluchting enkele willekeurige tracks om het met me mee te vieren.

Tupelo Honey/Why Must I Always Explain, 10-7-2008, Philadelphia: klik hier. 

Madame George, 10-7-2008, Philadelphia: klik hier.

Celtic New Year, 5-8-2005, Neuhardenberg: klik hier. 

Pffff, gelukkig alles gered …. is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

We gaan weer naar Manchester. En als ik Manchester op mijn toetsenbord tik, dan denk ik toch eerst aan Manchester United. Die rijke voetbalclub, die voor deze stad een geweldig handelsmerk is.

Bij Manchester denk ik ook aan Manchesterbroeken. Van het type Corduroy.

Veelal gedragen door mannen die stammen uit het pre-jeans tijdperk, maar er naast hun driedelig pak doordeweeks, in het weekend toch casual bij willen lopen. Schier onverwoestbare stof en ik zie mijn vader (nee doordeweeks had hij geen driedelig pak) er nog in lopen.

Op het dragen van een spijkerbroek heb ik hem nooit kunnen betrappen, maar die Manchesterbroek, zonder echte stijfgestreken naad, die zie ik nog zo me. Grote kans dat het nog stretch was ook.

Toch is Manchester op deze wbelog vooral gelinkt aan de plaats waar Van in ieder geval op 7 en 8 oktober 1999 twee geweldige concerten heeft gegeven.

Vandaag nog wat toegiften.

Het prachtige Stormy Monday (samen met Chris Farlowe): klik hier.

Het gevoelige Georgia On My Mind: klik hier.

Het swingende I'm Not Feeling It Anymore: klik hier.

En als extra toegift een klein uitstapje naar 14 oktober 1999. Toen trad Van op in het 40 kilometer verderop gelegen Sheffield. Gek hxe8, dan denk ik meteen weer aan messen …..

Golden Autumn Day ('In this God forsaken place'): klik hier.

Manchester (slot) is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.

Ben ik xe9xe9n van de mooiste nummers van het concert van 7 oktober 1999 vergeten.

Dat moet goed gemaakt worden: klik hier.

Manchester (3) is a post from VAN ... alles en nog wat, maar vooral Van Morrison.